( پس جا دارد كه برگرديم ) . امام ( ع ) در جوابم فرمود : مقصود خود را انجام بده ، زيرا ما به اذن اين مرد نيامده‌ايم تا به اجازه او مراجعت نمائيم ، بلكه ما اين عمل را به منظور آن اجرى كه خواهان آنيم انجام ميدهيم . زيرا انسان به همان مقدارى كه تشييع جنازه كند مأجور خواهد بود . باز هم عمل امام ( ع ) ابن شهرآشوب از موسى بن سيار روايت مىكند كه گفت : من و حضرت على بن موسى الرضا ( ع ) موقعى كه بديوارهاى طوس نزديك شديم من صداى شيون و فغانى شنيدم ، وقتى بدنبال آن صدا رفتيم ناگاه با جنازه‌اى مواجه شديم ، در اين اثناء ديدم مولاى من حضرت على بن موسى الرضا ( ع ) پا از ركاب تهى كرد و از اسب پياده شده نزد آن جنازه رفت و آن را بلند كرد ، آن بزگوار به نحوى خود را به آن جنازه چسبانده بود كه برّه نوزاد ، خود را به مادر مىچسباند . پس از اين جريان آنحضرت متوجه من شد و فرمود : اى موسى كسى كه جنازه‌اى از دوستان ما را تشييع نمايد ، بگونه‌اى از گناه خارج مىشود كه گويا تازه از مادر متولد شده باشد . همين كه آن جنازه را نزديك قبر بر روى زمين نهادند ديدم حضرت رضا ( ع ) متوجه آن ميّت شد و مردم را كنار كرد تا خويش را به جنازه رسانيد و دست مبارك خود را بر سينهء آن ميّت نهاد و به او فرمود : اى فلان بن فلان ! مژده باد تو را به بهشت ، بعد از اين ساعت وحشت و ترس از براى تو نخواهد بود . من به حضرت گفتم : آيا شما اين ميّت را مىشناسيد در صورتى كه تاكنون به اين سرزمين نيامده‌ايد ؟ ! فرمود : اى موسى ! آيا نميدانى كه اعمال شيعيان ما هر صبح و شام